زير باران بايد رفت

 سهراب گفتی:" زيرباران بايد رفت... چشمها را بايد شست... جور ديگر بايد ديد "

چشمها راشستم باز همان را ديدم

جز دو رنگی و دروغ

جز غم و غصه و تلخی هيچ به چشمم نرسيد.

پس چه شد آن همه توصيف قشنگت سهراب.

دوره ی تلخ فريب

دوره ی رنگ سياهی ايست سهراب.

دوره ی اين همه نامردی هاست.

تو اگرميدانستی! دل آسمان هم از دست بشر می گريد؟

باز سر می دادی زير باران بايد رفت؟